Warina Punyawan

2026-07-03

คนส่วนใหญ่รับมือกับการแก่ตัวลงอย่างไรบ้างคะ?

How do most people cope with getting older?

คนส่วนใหญ่รับมือกับการแก่ตัวลงอย่างไรบ้างคะ?

I get up every day around 5:30. Yes, AM. I have a couple cups of coffee and a piece of dark chocolate. During this time I evaluate how my day is gonna go.

ฉันตื่นนอนทุกวันประมาณ 5:30 น. ใช่ค่ะ เช้าตรู่ ฉันดื่มกาแฟสองแก้วและกินดาร์กช็อกโกแลตหนึ่งชิ้น ในช่วงเวลานี้ ฉันจะประเมินว่าวันนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง

Is the arthritis going to give me a break today?

โรคข้ออักเสบจะทำให้ฉันพักบ้างไหมวันนี้?

Do I have something that HAS to be done. If so I think about the rest of the day. I specifically did not say the “plan” word because if I have to plan it's starting out as a day I would rather put behind me.

ฉันมีอะไรที่ต้องทำให้เสร็จไหม? ถ้ามี ฉันก็จะคิดถึงส่วนที่เหลือของวัน ฉันจงใจไม่ใช้คำว่า "วางแผน" เพราะถ้าฉันต้องวางแผน นั่นหมายความว่าวันนั้นเป็นวันที่ฉันอยากจะทิ้งไว้ข้างหลังมากกว่า

I figure out the weather so I know when/if I can go cycling, which brings me great pleasure.

Sometime in the afternoon I decide what to cook for dinner. I rarely eat out as I prefer to cook my own healthy meals.

ฉันตรวจสอบสภาพอากาศเพื่อจะได้รู้ว่าเมื่อไหร่/ถ้าฉันสามารถไปปั่นจักรยานได้ ซึ่งทำให้ฉันมีความสุขมาก ช่วงบ่ายๆ ฉันจะตัดสินใจว่าจะทำอะไรกินเป็นอาหารเย็น ฉันไม่ค่อยออกไปกินข้าวนอกบ้าน เพราะฉันชอบทำอาหารเพื่อสุขภาพกินเองมากกว่า

I rarely watch TV so my evenngs ate reading or sitting on the porch watching the kake I live on.

ฉันไม่ค่อยดูทีวี ดังนั้นช่วงเย็นของฉันจึงเป็นการอ่านหนังสือหรือนั่งบนระเบียงดูทีวีที่บ้าน

All that sounds so easy doesn't it? Carefree and no stress. I can assure you thete ii plenty of negative stuff I could dwell on. I choose not to whenever I can. If I can't fix it, I don't worry about it. That includes a couple health issues we old people get.

ทั้งหมดนี้ฟังดูง่ายใช่ไหมคะ? ไร้กังวลและไม่มีความเครียด ฉันรับรองได้เลยว่ามีเรื่องแย่ๆ อีกมากมายที่ฉันสามารถคิดมากได้ ฉันเลือกที่จะไม่กังวลกับมันเมื่อใดก็ตามที่ทำได้ ถ้าฉันแก้ไขมันไม่ได้ ฉันก็จะไม่กังวลกับมัน รวมถึงปัญหาสุขภาพเล็กๆ น้อยๆ ที่คนสูงอายุอย่างเรามักเจอด้วย

I just deal/cope with what I can affect. I learned that 35 years ago (I'm 74 now) and it serves me well.

ฉันแค่จัดการกับสิ่งที่ฉันควบคุมได้ ฉันเรียนรู้เรื่องนี้เมื่อ 35 ปีที่แล้ว (ตอนนี้ฉันอายุ 74 ปี) และมันก็เป็นประโยชน์กับฉันมาก

If we try to cope with all those minor things in life, we will not enjoy life.

ถ้าเราพยายามรับมือกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตทั้งหมด เราจะไม่มีความสุขกับชีวิต

Edit on 1/5/2023 - First, thanks for taking the time to read and respond to my answer.

แก้ไขเมื่อ 1/5/2023 - ก่อนอื่น ขอบคุณที่สละเวลาอ่านและตอบคำถามของฉัน

I would like to add a couple of points. To the TV commercial whete the lady say age is just a number and mine is unlisted, I call BS. That is just a commercial trying to sell you something. Some people that live a healthy lifestyle die earlier than average. Some that live an unhealthy lifestyle live longer than average. Each person has to make decisions on how they want to live life and accept the consequences.

ฉันอยากจะเพิ่มอีกสองสามประเด็น สำหรับโฆษณาทางทีวีที่ผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่าอายุเป็นเพียงตัวเลข และอายุของฉันไม่ได้ระบุไว้ ฉันว่ามันไร้สาระ นั่นเป็นเพียงโฆษณาที่พยายามขายอะไรบางอย่างให้คุณ บางคนที่ใช้ชีวิตอย่างมีสุขภาพดีก็เสียชีวิตเร็วกว่าค่าเฉลี่ย บางคนที่ใช้ชีวิตอย่างไม่ดีต่อสุขภาพก็มีอายุยืนยาวกว่าค่าเฉลี่ย แต่ละคนต้องตัดสินใจว่าต้องการใช้ชีวิตอย่างไรและยอมรับผลที่ตามมา

My second point is something I learned two years ago. While undergoing chemo, I attended some group support sessions. The moderator did a short press and opened up for discussion. Ever press had these words/letters: DEA. Diet. Exercise. ,and Attitude. I live by this message.

ประเด็นที่สองของฉันคือสิ่งที่ฉันเรียนรู้เมื่อสองปีที่แล้ว ระหว่างที่เข้ารับการรักษาด้วยเคมีบำบัด ฉันได้เข้าร่วมกลุ่มให้กำลังใจอยู่บ้าง ผู้ดำเนินรายการได้กล่าวเปิดประเด็นสั้นๆ แล้วเปิดโอกาสให้ทุกคนร่วมอภิปราย ประเด็นที่เปิดทุกครั้งจะมีคำ/ตัวอักษรเหล่านี้: DEA, Diet, Exercise และ Attitude ฉันยึดถือข้อความนี้เป็นหลักในการดำเนินชีวิต

🌹 Aging with an Attitude

How do most people cope with getting older?

คนส่วนใหญ่รับมือกับการแก่ตัวลงอย่างไรบ้างคะ?

I get up every day around 5:30. Yes, AM. I have a couple cups of coffee and a piece of dark chocolate. During this time I evaluate how my day is gonna go.

Is the arthritis going to give me a break today?

โรคข้ออักเสบจะทำให้ฉันพักบ้างไหมวันนี้?

I figure out the weather so I know when/if I can go cycling, which brings me great pleasure.

Sometime in the afternoon I decide what to cook for dinner. I rarely eat out as I prefer to cook my own healthy meals.

I rarely watch TV so my evenngs ate reading or sitting on the porch watching the kake I live on.

I just deal/cope with what I can affect. I learned that 35 years ago (I'm 74 now) and it serves me well.

If we try to cope with all those minor things in life, we will not enjoy life.

แก้ไขเมื่อ 1/5/2023 - ก่อนอื่น ขอบคุณที่สละเวลาอ่านและตอบคำถามของฉัน

My second point is something I learned two years ago. While undergoing chemo, I attended some group support sessions. The moderator did a short press and opened up for discussion. Ever press had these words/letters: DEA. Doet. Exercise. ,and Attitude. I live by this message.

ประเด็นที่สองของฉันคือสิ่งที่ฉันเรียนรู้เมื่อสองปีที่แล้ว ระหว่างที่เข้ารับการรักษาด้วยเคมีบำบัด ฉันได้เข้าร่วมกลุ่มให้กำลังใจอยู่บ้าง ผู้ดำเนินรายการได้กล่าวเปิดประเด็นสั้นๆ แล้วเปิดโอกาสให้ทุกคนร่วมอภิปราย ประเด็นที่เปิดทุกครั้งจะมีคำ/ตัวอักษรเหล่านี้: DEA, Doet, Exercise และ Attitude ฉันยึดถือข้อความนี้เป็นหลักในการดำเนินชีวิต

🌹🌹 Read more/อ่านเพิ่มเติมค่ะ » »»

2026-05-31

💀Lost In My Own Thoughts

I have come a long way, from the womb till now. Had my share of happiness and pain. Sometimes the storms of life got me down and I cried, but I pushed on through the wind and got back on my feet again Even in the darkest night, my spirit never died.

ฉันเดินทางมาไกลมาก ตั้งแต่เกิดจนถึงวันนี้ ฉันได้พบทั้งความสุขและความเจ็บปวด บางครั้งพายุชีวิตก็ทำให้ฉันท้อแท้และร้องไห้ แต่ฉันก็ฝ่าฟันอุปสรรคและลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง แม้ในคืนที่มืดมิดที่สุด จิตวิญญาณของฉันก็ไม่เคยดับสูญ

*********************************

The Awakening

A time comes in your life when you finally get it...When in the midst of all your fears and insanity you stop dead in your tracks and somewhere, the voice
inside your head cries out - ENOUGH!

การตื่นรู้

จะมีช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตของคุณที่คุณเข้าใจในที่สุด...เมื่อท่ามกลางความกลัวและความบ้าคลั่งทั้งหมด คุณหยุดชะงัก และเสียงภายในหัวของคุณร้องออกมาว่า - พอแล้ว!

Enough fighting and crying, or struggling to hold on. And, like a child quieting down after a blind tantrum, your sobs begin to subside, you shudder once or twice, you blink back your tears and through a mantle of wet lashes, you begin to look at the world through new eyes.

พอแล้วกับการต่อสู้และการร้องไห้ หรือการดิ้นรนที่จะยึดเหนี่ยวไว้ และเช่นเดียวกับเด็กที่สงบลงหลังจากอาละวาดอย่างหนัก เสียงสะอื้นของคุณเริ่มเบาลง คุณตัวสั่นหนึ่งหรือสองครั้ง คุณกระพริบตาเพื่อกลั้นน้ำตา และผ่านขนตาที่เปียกชุ่ม คุณเริ่มมองโลกด้วยสายตาใหม่

นี่คือการตื่นรู้ของคุณ...

This is your awakening...

You realize that it's time to stop hoping and waiting for something to change, or for happiness, safety, and security to come galloping over the next horizon. You come to terms with the fact that he is not Prince Charming and you are not Cinderella and that in the real world, there aren't always fairy tale endings (or beginnings for that matter) and that any guarantee of "happily ever after" must begin with you and in the process, a sense of serenity is born of acceptance.

นี่คือการตื่นรู้ของคุณ...

คุณตระหนักว่าถึงเวลาแล้วที่จะหยุดหวังและรอให้สิ่งต่างๆ เปลี่ยนแปลง หรือรอให้ความสุข ความปลอดภัย และความมั่นคงวิ่งมาหาคุณที่ขอบฟ้าถัดไป คุณยอมรับความจริงที่ว่าเขาไม่ใช่เจ้าชายในฝัน และคุณก็ไม่ใช่ซินเดอเรลล่า และในโลกแห่งความเป็นจริงนั้น ไม่ได้มีตอนจบแบบเทพนิยายเสมอไป (หรือแม้แต่จุดเริ่มต้น) และการรับประกันใดๆ เกี่ยวกับ "ความสุขชั่วนิรันดร์" ต้องเริ่มต้นจากตัวคุณเอง และในกระบวนการนี้ ความสงบสุขก็ถือกำเนิดขึ้นจากการยอมรับ

You awaken to the fact that you are not perfect and that not everyone will always love, appreciate, or approve of who or what you are ... and that's OK. (They are entitled to their own views and opinions.) And you learn the importance of loving and championing yourself and in the process, a sense of newfound confidence is born of self-approval.

คุณตื่นขึ้นมาพบกับความจริงที่ว่าคุณไม่สมบูรณ์แบบ และไม่ใช่ทุกคนที่จะรัก ชื่นชม หรือเห็นด้วยกับสิ่งที่คุณเป็นเสมอไป... และนั่นก็ไม่เป็นไร (พวกเขามีสิทธิ์ที่จะมีมุมมองและความคิดเห็นของตนเอง) และคุณได้เรียนรู้ถึงความสำคัญของการรักและสนับสนุนตัวเอง และในกระบวนการนี้ ความมั่นใจในตนเองที่เพิ่งค้นพบใหม่ก็ถือกำเนิดขึ้นจากการยอมรับตนเอง

You stop complaining and blaming other people for the things they did to you (or didn't do for you) and you learn that the only thing you can really count on is the unexpected. You learn that people don't always say what they mean or mean what they say that not everyone will always be there for you and that it's not always about you. So, you learn to stand on your own and to take care of yourself and in the process, a sense of safety & security is born of self-reliance.

คุณเลิกบ่นและโทษคนอื่นในสิ่งที่พวกเขาทำกับคุณ (หรือไม่ได้ทำเพื่อคุณ) และคุณเรียนรู้ว่าสิ่งเดียวที่คุณพึ่งพาได้จริงๆ คือสิ่งที่ไม่คาดฝัน คุณเรียนรู้ว่าคนเราไม่พูดในสิ่งที่คิดเสมอไป หรือคิดในสิ่งที่พูดเสมอไป ไม่ใช่ทุกคนที่จะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ และไม่ใช่เรื่องของคุณเสมอไป ดังนั้น คุณเรียนรู้ที่จะยืนหยัดด้วยตัวเองและดูแลตัวเอง และในกระบวนการนั้น ความรู้สึกปลอดภัยและมั่นคงจะเกิดขึ้นจากความพึ่งพาตนเอง

You stop judging and pointing fingers and you begin to accept people as they are and to overlook their shortcomings and human frailties and in the process, a sense of peace & contentment is born of forgiveness.

คุณเลิกตัดสินและชี้โทษคนอื่น และคุณเริ่มยอมรับผู้คนในแบบที่พวกเขาเป็น และมองข้ามข้อบกพร่องและความอ่อนแอของมนุษย์ และในกระบวนการนั้น ความสงบสุขและความพึงพอใจจะเกิดขึ้นจากการให้อภัย

You realize that much of the way you view yourself and the world around you is a result of all the messages and opinions that have been ingrained into your psyche. You begin to sift through all the junk you've been fed about how you should behave, how you should look and how much you should weigh, what you should wear and where you should shop and what you should drive, how and where you should live and what you should do for a living, who you should marry and what you should expect of a marriage, the importance of having and raising children or what you owe your parents. You learn to open up to new worlds and different points of view. You begin reassessing and redefining who you are and what you really stand for.

คุณตระหนักว่ามุมมองที่คุณมีต่อตัวเองและโลกรอบตัวนั้น ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากข้อความและความคิดเห็นต่างๆ ที่ฝังแน่นอยู่ในจิตใจของคุณ คุณเริ่มคัดกรองสิ่งที่ไม่จำเป็นต่างๆ ที่คุณถูกป้อนมาเกี่ยวกับวิธีที่คุณควรประพฤติตัว รูปลักษณ์ของคุณ น้ำหนักของคุณ สิ่งที่คุณควรสวมใส่ สถานที่ซื้อของ รถที่คุณควรขับ วิธีและสถานที่ที่คุณควรใช้ชีวิตประจำวัน อาชีพของคุณ คนที่คุณควรแต่งงานด้วย สิ่งที่คุณควรคาดหวังจากการแต่งงาน ความสำคัญของการมีและเลี้ยงดูบุตร หรือสิ่งที่คุณเป็นหนี้พ่อแม่ คุณเรียนรู้ที่จะเปิดรับโลกใหม่และมุมมองที่แตกต่าง คุณเริ่มประเมินและกำหนดนิยามใหม่ว่าคุณเป็นใครและยึดมั่นในอะไรจริงๆ

You learn the difference between wanting and needing and you begin to discard the doctrines and values you've outgrown, or should never have bought into, to begin with, and in the process, you learn to go with your instincts.

คุณเรียนรู้ความแตกต่างระหว่างความต้องการและความจำเป็น และคุณเริ่มละทิ้งหลักการและค่านิยมที่คุณเติบโตเกินกว่านั้น หรือไม่ควรยอมรับตั้งแต่แรก และในกระบวนการนี้ คุณเรียนรู้ที่จะทำตามสัญชาตญาณของคุณ

You learn that it is truly in giving that we receive and that there is power and glory in creating and contributing and you stop maneuvering through life merely as a "consumer" looking for your next fix.

คุณจะได้เรียนรู้ว่าแท้จริงแล้วการให้คือการได้รับ และการสร้างสรรค์และการมีส่วนร่วมนั้นมีพลังและเกียรติยศ คุณจะเลิกใช้ชีวิตแบบเป็นเพียง "ผู้บริโภค" ที่มองหาแต่ความสุขชั่วคราว

You learn that principles such as honesty and integrity are not the outdated ideals of a bygone era, but the mortar that holds together the foundation upon which you must build a life.

คุณจะได้เรียนรู้ว่าหลักการต่างๆ เช่น ความซื่อสัตย์สุจริต ไม่ใช่อุดมคติที่ล้าสมัยของยุคก่อน แต่เป็นปูนที่ยึดเหนี่ยวรากฐานที่คุณต้องสร้างชีวิตขึ้นมา

You learn that you don't know everything; it's not your job to save the world and that you can't teach a pig to sing. You learn to distinguish between guilt and responsibility and the importance of setting boundaries and learning to say NO. You learn that the only cross to bear is the one you choose to carry and that martyrs get burned at the stake.
คุณจะได้เรียนรู้ว่าคุณไม่ได้รู้ทุกอย่าง ไม่ใช่หน้าที่ของคุณที่จะช่วยโลก และคุณไม่สามารถสอนหมูให้ร้องเพลงได้ คุณจะได้เรียนรู้ที่จะแยกแยะระหว่างความรู้สึกผิดและความรับผิดชอบ และความสำคัญของการกำหนดขอบเขตและการเรียนรู้ที่จะปฏิเสธ คุณจะได้เรียนรู้ว่าภาระหนักเพียงอย่างเดียวคือภาระที่คุณเลือกที่จะแบกรับ และผู้พลีชีพจะถูกเผาที่เสาหลัก

Then you learn about love. Romantic love and familial love. How to love, how much to give in love, when to stop giving, and when to walk away. You learn not to project your needs or your feelings onto a relationship. You learn that you will not be more beautiful, more intelligent, more lovable, or more important because of the man on your arm or the child that bears your name.

จากนั้นคุณจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับความรัก ความรักแบบโรแมนติกและความรักในครอบครัว วิธีที่จะรัก ควรให้มากแค่ไหนในความรัก เมื่อไหร่ควรหยุดให้ และเมื่อไหร่ควรเดินจากไป คุณจะได้เรียนรู้ที่จะไม่เอาความต้องการหรือความรู้สึกของตัวเองไปใส่ในความสัมพันธ์ คุณจะได้เรียนรู้ว่าคุณจะไม่สวยขึ้น ฉลาดขึ้น น่ารักขึ้น หรือสำคัญขึ้นเพราะผู้ชายที่อยู่เคียงข้างคุณหรือลูกที่ใช้ชื่อเดียวกับคุณ

You learn to look at relationships as they really are and not as you would have them be. You stop trying to control people, situations, and outcomes.

คุณเรียนรู้ที่จะมองความสัมพันธ์ตามความเป็นจริง ไม่ใช่ตามที่คุณอยากให้เป็น คุณหยุดพยายามควบคุมผู้คน สถานการณ์ และผลลัพธ์

You learn that just as people grow and change, so it is with love; and you learn that you don't have the right to demand love on your terms, just to make you happy.

คุณเรียนรู้ว่าเช่นเดียวกับที่คนเราเติบโตและเปลี่ยนแปลง ความรักก็เช่นกัน และคุณเรียนรู้ว่าคุณไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องความรักในแบบของคุณ เพียงเพื่อให้คุณมีความสุข

You learn that being alone does not mean being lonely. You look in the mirror and come to terms with the fact that you will never be a size 5 or a perfect 10 and you stop trying to compete with the image inside your head and agonizing over how you "stack up."

คุณได้เรียนรู้ว่าการอยู่คนเดียวไม่ได้หมายความว่าเหงา คุณมองตัวเองในกระจกและยอมรับความจริงที่ว่าคุณจะไม่มีวันมีรูปร่างผอมเพรียวหรือสมบูรณ์แบบ และคุณเลิกพยายามแข่งขันกับภาพในหัวและเลิกกังวลว่าคุณ "เทียบกับคนอื่นอย่างไร"

You also stop working so hard at putting your feelings aside, smoothing things over, and ignoring your needs. You learn that feelings of entitlement are perfectly OK and that it is your right, to want things and to ask for the things that you want, and that sometimes it is necessary to make demands.

คุณจะหยุดพยายามอย่างหนักในการเก็บกดความรู้สึก ปิดบังเรื่องราว และเพิกเฉยต่อความต้องการของตัวเอง คุณจะเรียนรู้ว่าความรู้สึกว่าตนเองมีสิทธิ์ได้รับสิ่งต่างๆ นั้นเป็นเรื่องปกติ และเป็นสิทธิ์ของคุณที่จะต้องการสิ่งต่างๆ และขอในสิ่งที่คุณต้องการ และบางครั้งการเรียกร้องก็เป็นสิ่งจำเป็น

You come to the realization that you deserve to be treated with love, kindness, sensitivity, and respect and you won't settle for less. You allow only the hands of a lover who cherishes you, to glorify you with his touch, and in the process, you internalize the meaning of self-respect.

And you learn that your body really is your temple. And you begin to care for it and treat it with respect. You begin eating a balanced diet, drinking more water, and taking more time to exercise. You learn that fatigue diminishes the spirit and can create doubt and fear. So you take more time to rest. Just as food fuels the body, laughter fuels our soul; so you take more time to laugh and to play.

คุณจะตระหนักว่าคุณสมควรได้รับการปฏิบัติด้วยความรัก ความเมตตา ความเอาใจใส่ และความเคารพ และคุณจะไม่ยอมรับสิ่งใดที่น้อยกว่านั้น คุณจะยอมให้เพียงมือของคนรักที่ทะนุถนอมคุณเท่านั้นที่จะปรนนิบัติคุณด้วยสัมผัสของเขา และในกระบวนการนี้ คุณจะซึมซับความหมายของการเคารพตนเอง

และคุณจะเรียนรู้ว่าร่างกายของคุณคือวิหารของคุณอย่างแท้จริง และคุณจะเริ่มดูแลและปฏิบัติต่อมันด้วยความเคารพ คุณจะเริ่มรับประทานอาหารที่สมดุล ดื่มน้ำมากขึ้น และออกกำลังกายมากขึ้น คุณจะเรียนรู้ว่าความเหนื่อยล้าบั่นทอนจิตใจและอาจก่อให้เกิดความสงสัยและความกลัว ดังนั้นคุณจึงใช้เวลาพักผ่อนมากขึ้น เช่นเดียวกับอาหารที่หล่อเลี้ยงร่างกาย เสียงหัวเราะก็หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณของเรา ดังนั้นคุณจึงใช้เวลาหัวเราะและเล่นมากขึ้น

You learn that for the most part in life, you get what you believe you deserve and that much of life truly is a self-fulfilling prophecy.

คุณจะได้เรียนรู้ว่าโดยส่วนใหญ่แล้วในชีวิต คุณจะได้รับในสิ่งที่คุณเชื่อว่าคุณสมควรได้รับ และชีวิตส่วนใหญ่ก็เป็นเหมือนคำทำนายที่เกิดขึ้นจริงด้วยตัวเอง

You learn that anything worth achieving is worth working for and that wishing for something to happen is different from working toward making it happen.

คุณจะได้เรียนรู้ว่าสิ่งใดก็ตามที่คุ้มค่าแก่การบรรลุผลสำเร็จนั้น ย่อมคุ้มค่าแก่การลงมือทำ และการปรารถนาให้บางสิ่งเกิดขึ้นนั้นแตกต่างจากการลงมือทำเพื่อให้สิ่งนั้นเกิดขึ้น

More importantly, you learn that in order to achieve success you need direction, discipline, and perseverance. You also learn that no one can do it all alone and that it's OK to risk asking for help.

ที่สำคัญกว่านั้น คุณจะได้เรียนรู้ว่า เพื่อให้ประสบความสำเร็จ คุณต้องมีทิศทาง วินัย และความเพียรพยายาม คุณยังจะได้เรียนรู้ว่าไม่มีใครสามารถทำทุกอย่างได้ด้วยตัวคนเดียว และการเสี่ยงที่จะขอความช่วยเหลือก็ไม่ใช่เรื่องผิด

You learn that the only thing you must truly fear is the greatest robber baron of all time; FEAR itself. You learn to step right into and through your fears because you know that whatever happens you can handle it and to give in to fear, is to give away the right to live life on your terms.

คุณจะได้เรียนรู้ว่าสิ่งเดียวที่คุณต้องกลัวอย่างแท้จริงคือจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล นั่นก็คือ ความกลัวนั่นเอง คุณจะได้เรียนรู้ที่จะก้าวเข้าไปเผชิญหน้าและเอาชนะความกลัวของคุณ เพราะคุณรู้ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณก็รับมือได้ และการยอมจำนนต่อความกลัว ก็คือการสละสิทธิ์ในการใช้ชีวิตตามเงื่อนไขของคุณเอง

You learn to fight for your life and not to squander it living under a cloud of impending doom. You learn that life isn't always fair, you don't always get what you think you deserve, and that sometimes bad things happen to unsuspecting, good people. On these occasions, you learn not to personalize things. You learn that God isn't punishing you or failing to answer your prayers; it's just life happening.

คุณจะได้เรียนรู้ที่จะต่อสู้เพื่อชีวิตของคุณและไม่ปล่อยให้ชีวิตสูญเปล่าไปกับการใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ความหวาดกลัวว่าทุกอย่างจะเลวร้าย คุณจะได้เรียนรู้ว่าชีวิตไม่ได้ยุติธรรมเสมอไป คุณไม่ได้สิ่งที่คิดว่าสมควรได้รับเสมอไป และบางครั้งสิ่งเลวร้ายก็เกิดขึ้นกับคนดีที่ไม่ทันตั้งตัว ในโอกาสเหล่านี้ คุณจะได้เรียนรู้ที่จะไม่คิดมาก คุณจะได้เรียนรู้ว่าพระเจ้าไม่ได้ลงโทษคุณหรือไม่ได้ตอบคำอธิษฐานของคุณ มันเป็นเพียงแค่เรื่องปกติของชีวิต

You learn to deal with evil in its most primal state; the ego. You learn that negative feelings such as anger, envy, and resentment must be understood and redirected or they will suffocate the life out of you and poison the universe that surrounds you. You learn to admit when you are wrong and to build bridges instead of walls.

คุณจะได้เรียนรู้วิธีรับมือกับความชั่วร้ายในรูปแบบดั้งเดิมที่สุด นั่นคือ อัตตา คุณจะได้เรียนรู้ว่าความรู้สึกด้านลบ เช่น ความโกรธ ความอิจฉา และความขุ่นเคือง ต้องได้รับการทำความเข้าใจและเปลี่ยนทิศทาง มิเช่นนั้นมันจะบีบคั้นชีวิตของคุณและเป็นพิษต่อจักรวาลรอบตัวคุณ คุณจะได้เรียนรู้ที่จะยอมรับเมื่อคุณทำผิด และสร้างสะพานแทนที่จะสร้างกำแพง

You learn to be thankful and to take comfort in many of the simple things we take for granted; things that millions of people upon the earth can only dream about; a full refrigerator, clean running water, a soft warm bed, a long hot shower. Slowly, you begin to take responsibility for yourself, by yourself and you make yourself a promise to never betray yourself and to never ever settle for less than your heart's desire. You hang a wind chime outside your window so you can listen to the wind, and you make it a point to keep smiling, to keep trusting, and to stay open to every wonderful possibility.

คุณเรียนรู้ที่จะรู้สึกขอบคุณและมีความสุขกับสิ่งเรียบง่ายมากมายที่เรามองข้ามไป สิ่งที่คนนับล้านบนโลกได้แต่ฝันถึง เช่น ตู้เย็นที่เต็มไปด้วยอาหาร น้ำสะอาดที่ไหลริน เตียงนุ่มสบายอุ่นๆ และการอาบน้ำอุ่นนานๆ คุณเริ่มรับผิดชอบตัวเองอย่างช้าๆ ด้วยตัวเอง และให้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทรยศต่อตัวเองและจะไม่ยอมรับสิ่งใดที่ต่ำกว่าความปรารถนาในใจ คุณแขวนกระดิ่งลมไว้ที่หน้าต่างเพื่อฟังเสียงลม และตั้งใจที่จะยิ้มเสมอ เชื่อมั่นเสมอ และเปิดรับทุกความเป็นไปได้ที่แสนวิเศษ

Finally, with courage in your heart and with God by your side, you take a stand, you take a deep breath and you begin to design the life you want to live as best as you can.
สุดท้าย ด้วยความกล้าหาญในหัวใจและด้วยพระเจ้าอยู่เคียงข้าง คุณยืนหยัด คุณหายใจเข้าลึกๆ และเริ่มออกแบบชีวิตที่คุณต้องการให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

2026-04-03

What is normal in Thailand, but weird in other places?

There must be a lot. Off the top of my head:

Inhalers: Thais get addicted to these herbal scent, nasal clearing products, like a small tube—like lip balm—or a bundle of herbs version of Vicks Vap-o Rub.

Government coups by the military: these happen like clockwork in Thailand, every however many years. It’s complicated how and why, but in the end it’s just normal for them.

Guys wearing a sarong: this is actually something that’s probably not uncommon across parts of Asia, maybe in place in India, Indonesia, the rest of SE Asia, or even China. But it’s kind of a cool thing, an interesting look, and it looks really comfortable. I’ve been told that it connects better if you’re an old man, and I’m well on my way to that status, so soon enough I can wear one.

Food carts on the street: again this is everywhere across lots of Asia, but in the “developed world” it would be strange to see a metal table on wheels welded to a motorcycle, or someone grilling satay / meat strips on a wood fired grill out on a push-cart on the sidewalk. The only food I eat most of the time I see it is roti; that’s the only way you ever seem to buy that.

that version is almost a food stall, like ordinary street food, but forms vary a lot.

drinking Fanta from a bag: this was in one Hangover movie, so I guess that it might already be familiar.

Ice cream served on bread: it’s like an ice cream sandwich, but a more literal version.

Concert level speakers playing music you can hear for kilometers: never mind noise ordinances; in some rural places people set up speakers that put normal small concert capacity to shame. We hiked up a mountain (large hill?) with one a couple kms from the base, and you could hear that so, so far away. At least it was those closer buildings:

fried bugs, as food: I never get over seeing this.

2026-03-09

🌹🌹 Is living alone in your old age lonely?

11/3/26

Is it possible for the elderly to live alone?

I’m 81, and I live alone. I have a helper who comes in 2 times a week to do laundry and other household chores. I text my son every night when I’m safely in bed and again in the morning when I get up. He and his wife are always on call to help, and they visit me every other weekend.

I have a landscaping company to take care of the yards, and a handyman that I trust. A hair stylist comes every 5 weeks to cut my hair.

I do not drive

I have my groceries delivered and order anything else I need online.

My 85-year-old mother lived alone for a year after my father died. She had no family close by. My brother lived closest, 150 miles away. I lived 2,000 miles from her. She still drove, but back then, there was no ordering stuff online or having groceries delivered. Then she had a stroke and moved in with my brother for her last year of life.

My sister-in-law is 88 and lives alone. She talks about giving up driving, but hasn’t done it yet. She has a daughter-in-law nearby and many friends.

My grandmother lived alone for many years after her husband died. My parents lived about a mile from her. She was very active in her church and had many friends. She had a stroke at 83 and died 2 days later.

My family has an independent streak.ครอบครัวของฉันมีนิสัยรักอิสระ

searched pic from internet found this welknown actress [ nothing to do with her, i think] but i like tto borrow this photo to go with her story.

🌹🌹 Read more/อ่านเพิ่มเติมค่ะ » »»

2026-02-25

This is charity wrapped in dignity การกุศลที่ห่อหุ้มด้วยศักดิ์ศรี

A woman asked an elderly man, "How much do you sell these eggs for?"

หญิงคนหนึ่งถามชายชราว่า "คุณขายไข่พวกนี้ราคาเท่าไหร่คะ"

The old man replied, "50 cents per egg, lady."

ชายชราตอบว่า "ฟองละ 50 เซนต์ครับ คุณผู้หญิง"

The woman said, "I’ll take 6 eggs for $2.50, or I won’t buy any."

หญิงคนนั้นกล่าวว่า "ฉันจะซื้อไข่ 6 ฟองในราคา 2.50 ดอลลาร์ ถ้าไม่ได้ ก็จะไม่ซื้อเลย"

The old seller answered, "You can pay whatever you want. It’s fine. I haven’t sold a single egg today, and I need to sell everything to feed my family."

พ่อค้าชราตอบว่า "คุณจะจ่ายเท่าไหร่ก็ได้ ไม่เป็นไรหรอก วันนี้ผมยังขายไข่ไม่ได้สักฟองเลย และผมต้องขายทุกอย่างเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว"

She bought the eggs at her price, feeling like she had won.

เธอซื้อไข่ในราคาที่เธอตั้งไว้ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้ชนะ

Later, she got into her nice car and went to a fancy restaurant with her boyfriend. They ordered what they wanted, ate a little, and left most of it.

ต่อมา เธอขึ้นรถหรูของเธอและไปร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งกับแฟนหนุ่ม พวกเขาสั่งอาหารที่อยากกิน กินไปนิดหน่อย แล้วก็เหลืออาหารไว้ส่วนใหญ่

The bill came to €180, and the woman left €200, telling the owner it was a tip.
ค่าอาหารทั้งหมด 180 ยูโร และผู้หญิงคนนั้นให้เงิน 200 ยูโร โดยบอกเจ้าของร้านว่าเป็นทิป

For the chef of a luxury restaurant, this might seem normal, but for the egg seller, it seems unfair.

สำหรับเชฟของร้านอาหารหรู นี่อาจดูเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับคนขายไข่แล้ว มันดูไม่ยุติธรรม

คำถามคือ:The question is:

Why do we always feel the need to show power over a poor seller when we buy from them, yet we are so generous to those who don’t need our help?

ทำไมเราจึงมักรู้สึกว่าจำเป็นต้องแสดงอำนาจเหนือผู้ขายที่ยากจนเมื่อเราซื้อของจากพวกเขา แต่ในขณะเดียวกันเราก็ใจดีกับผู้ที่ไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเรา?

I once read something that stayed with me:

“My father would buy goods from the poor at high prices, even when he didn’t need them. He would sometimes pay more than the asking price. I asked him why, and he said, ‘This is charity wrapped in dignity, my daughter.’”

“พ่อของฉันมักจะซื้อสินค้าจากคนยากจนในราคาสูง แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการมันก็ตาม บางครั้งเขาก็จ่ายมากกว่าราคาที่ตั้งไว้ ฉันถามเขาว่าทำไม และเขาตอบว่า ‘นี่คือการกุศลที่ห่อหุ้มด้วยศักดิ์ศรี ลูกสาวของฉัน’”

I know most of you might not share this story, but if you’re one of the few who took the time to read it, please consider sharing it. Maybe you’re planting a good seed for someone to see.

ฉันรู้ว่าพวกคุณส่วนใหญ่อาจจะไม่ชอบเรื่องราวนี้ แต่ถ้าคุณเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่สละเวลามาอ่าน โปรดพิจารณาที่จะแบ่งปันเรื่องราวนี้ บางทีคุณอาจกำลังปลูกเมล็ดพันธุ์ที่ดีให้คนอื่นได้เห็น

2025-11-15

คิดถึงแม่ทุกลมหายใจ

Make Your Day

I don't know why God always takes the good ones first. And man, I've tried to be strong and carry on, but damn, this hurts. And I just wish that I could talk to you again somehow, someway.

Even if it's for a moment, so I can hear you say, don’t cry for me, I'm alright. I'm better than you know. And this life can be shorter, right? So don't waste it on sorrow.

And just hold on to those moments and the memories we shared. We're both headed for the same place anyway. I just beat you there.

ฉันไม่รู้ว่าทำไม #พระเจ้าถึงต้องเลือกคนดีๆ ก่อนเสมอ และเพื่อนเอ๋ย. ฉันพยายามเข้มแข็งและก้าวต่อไป แต่ช่างเถอะ มันเจ็บปวด และ #ฉันแค่หวังว่าจะได้คุยกับแม่อีกครั้ง #ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม

แม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ เพื่อที่ฉันจะได้ยินแม่พูดว่า #อย่าร้องไห้เพื่อแม่ แม่ไม่เป็นไร แม่อยู่สุขสบายดีกว่า ที่ลูกคิดไปเอง........ และชีวิตนี้สั้นลงได้เรื่อย ๆใช่ไหม ดังนั้น #อย่าเสียเวลาไปกับความเศร้าโศกเลยลูก....

แค่ยึดช่วงเวลาและความทรงจำดี ๆ ที่เราได้แบ่งปันร่วมกันเอาไว้ก็พอ เราทั้งคู่ต่างก็มุ่งหน้าไปที่เดียวกันอยู่แล้ว เพียงแต่แม่ #เพิ่งเอาชนะลูกที่มาถึงที่นี่ก่อนนั่นเอง...