หญิงคนหนึ่งถามชายชราว่า "คุณขายไข่พวกนี้ราคาเท่าไหร่คะ"
The old man replied, "50 cents per egg, lady."
ชายชราตอบว่า "ฟองละ 50 เซนต์ครับ คุณผู้หญิง"
The woman said, "I’ll take 6 eggs for $2.50, or I won’t buy any."
หญิงคนนั้นกล่าวว่า "ฉันจะซื้อไข่ 6 ฟองในราคา 2.50 ดอลลาร์ ถ้าไม่ได้ ก็จะไม่ซื้อเลย"
The old seller answered, "You can pay whatever you want. It’s fine. I haven’t sold a single egg today, and I need to sell everything to feed my family."
พ่อค้าชราตอบว่า "คุณจะจ่ายเท่าไหร่ก็ได้ ไม่เป็นไรหรอก วันนี้ผมยังขายไข่ไม่ได้สักฟองเลย และผมต้องขายทุกอย่างเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว"
She bought the eggs at her price, feeling like she had won.
เธอซื้อไข่ในราคาที่เธอตั้งไว้ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้ชนะ
Later, she got into her nice car and went to a fancy restaurant with her boyfriend. They ordered what they wanted, ate a little, and left most of it.
ต่อมา เธอขึ้นรถหรูของเธอและไปร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งกับแฟนหนุ่ม พวกเขาสั่งอาหารที่อยากกิน กินไปนิดหน่อย แล้วก็เหลืออาหารไว้ส่วนใหญ่
The bill came to €180, and the woman left €200, telling the owner it was a tip.
ค่าอาหารทั้งหมด 180 ยูโร และผู้หญิงคนนั้นให้เงิน 200 ยูโร โดยบอกเจ้าของร้านว่าเป็นทิป
For the chef of a luxury restaurant, this might seem normal, but for the egg seller, it seems unfair.
สำหรับเชฟของร้านอาหารหรู นี่อาจดูเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับคนขายไข่แล้ว มันดูไม่ยุติธรรม
คำถามคือ:The question is:
Why do we always feel the need to show power over a poor seller when we buy from them, yet we are so generous to those who don’t need our help?
ทำไมเราจึงมักรู้สึกว่าจำเป็นต้องแสดงอำนาจเหนือผู้ขายที่ยากจนเมื่อเราซื้อของจากพวกเขา แต่ในขณะเดียวกันเราก็ใจดีกับผู้ที่ไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเรา?
I once read something that stayed with me:
“My father would buy goods from the poor at high prices, even when he didn’t need them. He would sometimes pay more than the asking price. I asked him why, and he said, ‘This is charity wrapped in dignity, my daughter.’”
“พ่อของฉันมักจะซื้อสินค้าจากคนยากจนในราคาสูง แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการมันก็ตาม บางครั้งเขาก็จ่ายมากกว่าราคาที่ตั้งไว้ ฉันถามเขาว่าทำไม และเขาตอบว่า ‘นี่คือการกุศลที่ห่อหุ้มด้วยศักดิ์ศรี ลูกสาวของฉัน’”
I know most of you might not share this story, but if you’re one of the few who took the time to read it, please consider sharing it. Maybe you’re planting a good seed for someone to see.
ฉันรู้ว่าพวกคุณส่วนใหญ่อาจจะไม่ชอบเรื่องราวนี้ แต่ถ้าคุณเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่สละเวลามาอ่าน โปรดพิจารณาที่จะแบ่งปันเรื่องราวนี้ บางทีคุณอาจกำลังปลูกเมล็ดพันธุ์ที่ดีให้คนอื่นได้เห็น
