คนส่วนใหญ่รับมือกับการแก่ตัวลงอย่างไรบ้างคะ?

 How do most people cope with getting older?

คนส่วนใหญ่รับมือกับการแก่ตัวลงอย่างไรบ้างคะ?

I get up every day around 5:30. Yes, AM. I have a couple cups of coffee and a piece of dark chocolate. During this time I evaluate how my day is gonna go.

ฉันตื่นนอนทุกวันประมาณ 5:30 น. ใช่ค่ะ เช้าตรู่ ฉันดื่มกาแฟสองแก้วและกินดาร์กช็อกโกแลตหนึ่งชิ้น ในช่วงเวลานี้ ฉันจะประเมินว่าวันนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง

Is the arthritis going to give me a break today?

โรคข้ออักเสบจะทำให้ฉันพักบ้างไหมวันนี้?

Do I have something that HAS to be done. If so I think about the rest of the day. I specifically did not say the “plan” word because if I have to plan it's starting out as a day I would rather put behind me.

ฉันมีอะไรที่ต้องทำให้เสร็จไหม? ถ้ามี ฉันก็จะคิดถึงส่วนที่เหลือของวัน ฉันจงใจไม่ใช้คำว่า "วางแผน" เพราะถ้าฉันต้องวางแผน นั่นหมายความว่าวันนั้นเป็นวันที่ฉันอยากจะทิ้งไว้ข้างหลังมากกว่า

I figure out the weather so I know when/if I can go cycling, which brings me great pleasure.

Sometime in the afternoon I decide what to cook for dinner. I rarely eat out as I prefer to cook my own healthy meals.

ฉันตรวจสอบสภาพอากาศเพื่อจะได้รู้ว่าเมื่อไหร่/ถ้าฉันสามารถไปปั่นจักรยานได้ ซึ่งทำให้ฉันมีความสุขมาก ช่วงบ่ายๆ ฉันจะตัดสินใจว่าจะทำอะไรกินเป็นอาหารเย็น ฉันไม่ค่อยออกไปกินข้าวนอกบ้าน เพราะฉันชอบทำอาหารเพื่อสุขภาพกินเองมากกว่า

I rarely watch TV so my evenngs ate reading or sitting on the porch watching the kake I live on.

ฉันไม่ค่อยดูทีวี ดังนั้นช่วงเย็นของฉันจึงเป็นการอ่านหนังสือหรือนั่งบนระเบียงดูทีวีที่บ้าน

All that sounds so easy doesn't it? Carefree and no stress. I can assure you thete ii plenty of negative stuff I could dwell on. I choose not to whenever I can. If I can't fix it, I don't worry about it. That includes a couple health issues we old people get.

ทั้งหมดนี้ฟังดูง่ายใช่ไหมคะ? ไร้กังวลและไม่มีความเครียด ฉันรับรองได้เลยว่ามีเรื่องแย่ๆ อีกมากมายที่ฉันสามารถคิดมากได้ ฉันเลือกที่จะไม่กังวลกับมันเมื่อใดก็ตามที่ทำได้ ถ้าฉันแก้ไขมันไม่ได้ ฉันก็จะไม่กังวลกับมัน รวมถึงปัญหาสุขภาพเล็กๆ น้อยๆ ที่คนสูงอายุอย่างเรามักเจอด้วย

I just deal/cope with what I can affect. I learned that 35 years ago (I'm 74 now) and it serves me well.

ฉันแค่จัดการกับสิ่งที่ฉันควบคุมได้ ฉันเรียนรู้เรื่องนี้เมื่อ 35 ปีที่แล้ว (ตอนนี้ฉันอายุ 74 ปี) และมันก็เป็นประโยชน์กับฉันมาก

If we try to cope with all those minor things in life, we will not enjoy life.

ถ้าเราพยายามรับมือกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตทั้งหมด เราจะไม่มีความสุขกับชีวิต

Edit on 1/5/2023 - First, thanks for taking the time to read and respond to my answer.

แก้ไขเมื่อ 1/5/2023 - ก่อนอื่น ขอบคุณที่สละเวลาอ่านและตอบคำถามของฉัน

I would like to add a couple of points. To the TV commercial whete the lady say age is just a number and mine is unlisted, I call BS. That is just a commercial trying to sell you something. Some people that live a healthy lifestyle die earlier than average. Some that live an unhealthy lifestyle live longer than average. Each person has to make decisions on how they want to live life and accept the consequences.

ฉันอยากจะเพิ่มอีกสองสามประเด็น สำหรับโฆษณาทางทีวีที่ผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่าอายุเป็นเพียงตัวเลข และอายุของฉันไม่ได้ระบุไว้ ฉันว่ามันไร้สาระ นั่นเป็นเพียงโฆษณาที่พยายามขายอะไรบางอย่างให้คุณ บางคนที่ใช้ชีวิตอย่างมีสุขภาพดีก็เสียชีวิตเร็วกว่าค่าเฉลี่ย บางคนที่ใช้ชีวิตอย่างไม่ดีต่อสุขภาพก็มีอายุยืนยาวกว่าค่าเฉลี่ย แต่ละคนต้องตัดสินใจว่าต้องการใช้ชีวิตอย่างไรและยอมรับผลที่ตามมา

My second point is something I learned two years ago. While undergoing chemo, I attended some group support sessions. The moderator did a short press and opened up for discussion. Ever press had these words/letters: DEA. Diet. Exercise. ,and Attitude. I live by this message.

ประเด็นที่สองของฉันคือสิ่งที่ฉันเรียนรู้เมื่อสองปีที่แล้ว ระหว่างที่เข้ารับการรักษาด้วยเคมีบำบัด ฉันได้เข้าร่วมกลุ่มให้กำลังใจอยู่บ้าง ผู้ดำเนินรายการได้กล่าวเปิดประเด็นสั้นๆ แล้วเปิดโอกาสให้ทุกคนร่วมอภิปราย ประเด็นที่เปิดทุกครั้งจะมีคำ/ตัวอักษรเหล่านี้: DEA, Diet, Exercise และ Attitude ฉันยึดถือข้อความนี้เป็นหลักในการดำเนินชีวิต